Denİzcİnİn Hİkayesİ (Ömer KÖroĞlu)
Oturduğu banktan kalktı, üzerindeki denizci üniformasını düzeltti ve şehrin büyük tren istasyonundaki insanları incelemeye koyuldu. Gözleri o kızı arıyordu, kalbini çok iyi bildiği, ama yüzünü...
YOK OLAN BUGÜNLER
Çok zaman önceydi. O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu. İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı.Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu...
BİR KALBE DOKUNMAK...
Bir elin hissediş hikâyesidir, bu satırlar…Gözler ellere takılır önce… Hüzünlü yüzüyle karşılıklı bakışmadadır eller…Anlar ki, orada yüzlerce kalp beklemektedir…Ve yumruk olur eller ağırlığıyla yükün, yere...